środa, 6 marca 2013

Różowy, serduszkowy tort

Koleżanka mojej Zosi poprosiła mnie, bym na jej 6-te urodziny upiekła tort. Postanowiłam wykorzystać ten moment, by pobawić się barwnikami spożywczymi, których jeszcze nigdy nie miałam w rękach.
Biszkopty upiekłam według przepisu z mojego ulubionego bloga Moje Wypieki. Do każdego biszkoptu dodałam inną ilość różowego barwnika. W ten sposób uzyskałam 3 blaty ciasta, od ciemnoróżowego, do jasnoróżowego, które posmarowałam dżemem truskawkowym i przełożyłam bitą śmietaną.
 
 
Boki ciasta pokryłam masą maślaną również z dodatkiem barwnika i trochę pobawiłam się w cieniowanie.
 
 
Na środku jest serce zrobione z masy cukrowej z odrobiną barwnika. Masę rozwałkowałam, położyłam na nią serce wycięte z tektury i nożykiem wycięłam wybrany kształt. Serce przykleiłam do ciasta, za pomocą masy maślanej. Ponieważ zostało mi trochę masy cukrowej, to dodałam więcej barwnika i zrobiłam ciemnoróżowe kuleczki, które ułożyłam dookoła środkowego serca.
 
 
Napis zrobiłam z lukru (woda/ może być białko jajka + cukier puder + barwnik) przy pomocy fantastycznego pisaka, do którego wystarczy dodać lukier, bądź stopioną czekoladę i nawet dzieci w prosty sposób mogą ozdabiać ciasteczka/ naleśniki :)
 
A tutaj gotowy różowy tort w kształcie serca :)
 
Oraz tort już na imprezie :)

W moim odczuciu tort był za słodki, ale przynajmniej był bardzo różowy ;)

Jeśli ktoś nie chce używać sztucznych barwników to zarówno masę maślaną, jak i masę cukrową fantastycznie można zabarwić na różowo sokiem z buraka (buraka zetrzeć na drobej tarce i przez sitko uzyskać sok).
Taki naturalny tort robiłam na urodzinach Zosi.Na wierzchu jest zabarwiona burakami masa cukrowa, a napis jest z barwionego lukru.

 A tutaj ciasteczka z czystego lukru, oraz z lukru barwionego burakiem.

Nie próbowałam jednak barwić burakiami ciasta, ale z pewnością spróbuję.

poniedziałek, 18 lutego 2013

Kolorowe gumki do włosów z elastycznej tasiemki

 
Zainspirowana filmikiem o tym jak samemu zrobić gumki do włosów postanowiłam wykonać je dla moich dziewczynek. Dzięki temu, że gumki są dość szerokie, to mniej niszczą włosy. Są też tanie, ładne, kolorowe i oryginalne :)
 
Wystarczy kupić elastyczną lamówkę, pociąć je (pod skosem) na paski długości ok 20-24 cm. Zabezpieczyć końcówki poprzez przypalenie ich ogniem. I na końcu związać końcówki zwykłym supełkiem. Instruktażowy film tutaj.
 
 
 
Nasze gumki na włoskach Marysi:

 
 Oraz na włosach Zosi:


wtorek, 5 lutego 2013

Dzień Babci i Dziadka

Choroba nas zmogła.. i wykończyła :(
Dlatego ze spóźnieniem pokazujemy, co dziewczynki przygotowały na Dzień Babci i Dziadka :)
Dziewczynki mają to szczęście, że jednych dziadków mają w dużym mieście, a drugich na wsi w domku nad jeziorem :) Dlatego oba te światy dobrze znają :) W Warszawie zwiedzają, spacerują, odwiedzają ważne i ciekawe miejsca, u drugich dziadków zaś karmią króliki, kurki, niedługo również świnki.. pieką kiełbaski na ognisku nad samą wodą..

Pierwszy filmik :)
 

I drugi :)- wkrótce, bo nie może się załadować :(

P.S. gryzie mnie trochę, że piosenka została wykonana z podkładem, a nie samodzielnie przez dziewczynki, ale Zosia tej piosenki uczyła się w przedszkolu, a po Świętach jej nie było, wiec nie zdążyła się porządnie nauczyć. Marysia zaś piosenkę pierwszy raz usłyszała na parę minut przed nagrywaniem filmiku :)

piątek, 18 stycznia 2013

Nasza wizyta w Centrum Nauki Kopernik

Jakiś czas temu mieliśmy okazje statystować przy klipie promującym Centrum Nauki Kopernik, który robił nasz przyjaciel reżyser Rafał Skalski.
Tutaj możecie zobaczyć jego filmografię oraz osiągnięcia. Natomiast tutaj krótką prezentację jego możliwości.
Klip- (Super) Animatorzy Centrum Nauki Kopernik :) 
 
 
 
A tu zdjęcia z naszej zabawy z bańkami.
 
 
 
Z wizyty w Centrum Nauki Kopernik wróciliśmy bardzo zadowoleni, ale i bardzo zmęczeni. Warto wziąć ze sobą kanapki i zarezerwować dużo czasu, by robić przerwy na odpoczynek- szczególnie przy młodszych dzieciach. Z maluchami warto odwiedzić bzzz!, czyli kącik dedykowany (słusznie) dla dzieci do lat 6.
Jednak im starsze dzieci, tym więcej skorzystają, naszym najbardziej podobały się bzzz!, bańki i.... kamery :)
 
Pozdrawiamy!
 


środa, 16 stycznia 2013

Aniołki z gliny

Na początku grudnia odwiedziłyśmy pewne wyjątkowe miejsce w naszym mieście, gdzie miałyśmy możliwość pobawić się gliną :) Zdjęcia dopiero teraz, gdyż niedawno je odebrałyśmy- już wypalone.
Z gliną dziewczynki jeszcze nie miały styczności. Ja kiedyś trochę lepiłam, ale to było kilkanaście lat temu... Z przyjemnością spędziłyśmy wspólnie czas, tworząc nasze małe dzieła w tak klimatycznym miejscu jakim jest Pracownia Ceramiczna Ogniem Malowana.
Przed Świętami Bożego Narodzenia jest możliwość rodzinnego lepienia aniołów, natomiast przed Wielkanocą lepienia baranków- z pewnością przyjdziemy tam ponownie!
Myślę również, że postaramy się coś w domu z gliny stworzyć :)
 
A to nasze aniołki z gliny - pierwszy jest Marysi zrobiony z niewielką moją pomocą, drugi to samodzielna praca Zosi, a na końcu samodzielna praca mamy ;)


Pozdrawiamy :)

czwartek, 10 stycznia 2013

Polecamy! "Jestem miasto. Warszawa"

Jakie jest moje pierwsze skojarzenie z historią? Gruba książka, mnóstwo jednolitego tekstu i czarno białe, niewyraźne zdjęcia… Aż trudno uwierzyć, że życie ludzi, żyjących w dawnych czasach, nie było takie nudne i szaro bure... (jako dziecko spytałam się, kiedy świat stał się kolorowy- bo myślałam, że skoro fotografie były czarno- białe to i świat taki był..). A być może było nawet dużo bardziej barwne od naszego codziennego życia… Książka Marianny Oklejak wspaniale ilustruje kolory i nastroje poprzednich lat.
Cieszę się, że pierwsze skojarzenie moich dziewczynek z historią będzie zupełnie inne. Między innymi dzięki tej książce!
    Książka „Jestem miasto. Warszawa”

Ta książka przedstawia dzieciom historię Warszawy. Od „praczasów- czyli bardzo dawne czasy”, przez "panowie szlachta w XVI, XVII wieku", "lata burzliwe 1772-1815" , oraz naszą ulubioną "piękną dwudziestoletnią 1918-1939", kolejna "Warszawa walczy 1944", następnie "budujemy nowy dom 1945-1956", "stan wojenny 1981-1983" do teraźniejszości "WAWA dzisiaj".
Oprócz obrazków są pojedyncze daty i teksty, które pomogą rodzicom w lekcji historii. Przyznaję, że ja cały czas nadrabiam moje historyczne braki, dlatego chcąc dziewczynkom dokładniej wytłumaczyć niektóre istotne historyczne wydarzenia, to sama będę musiała się trochę poduczyć :) Ta barwna książka i mnie zachęciła do historii :)
Ilustracje wspaniale pomagają dzieciom wyobrazić sobie klimat jaki panował w różnych okresach życia Warszawy. Od polowań, poprzez poprzez rozbudowę Warszawy i budowanie kolejnych mostów, czasy zgody i czasy wojny.. Najbardziej fascynujące jest dla nas zestawienie  „pięknej dwudziestoletniej”: barwnej, sielankowej, trochę dystyngowanej, gdzie po ulicach przechadzają się panie w eleganckich kapeluszach, dzieci pluskają się nad Wisłą, dorośli zabawiają się na kabaretach i potańcówkach, z Warszawą walczącą, gdzie jest pełno dymu, ognia, czołgów, żołnierzy biegających po ulicach, z bronią,  gdzie piękne budynki legły w gruzach.. a dzieci nie bawią się już nad Wisłą, teraz jest tam szpital dla rannych ludzi.. oraz cmentarz...

     "Piękna dwudziestoletnia"



     "Warszawa walczy"

 
Te zestawienie jest mocne, ale nie za mocne dla małych dzieci. Pomaga zrozumieć co oznacza abstrakcyjne słowo „wojna”.  Dzięki tej książce historia żyje. Cieszę się bardzo, że moje dziewczynki żyją w takich czasach, w których literatura dziecięca tak fantastycznie się rozwija! Oby więcej takich książek!
Mam nadzieję, że nasza mała recenzja książki "Jestem miasto. Warszawa" zachęci Was do zapoznania się z nią :)
 

piątek, 21 grudnia 2012

Ozdoby na choinkę

W tym roku w końcu mieliśmy mieć żywą i dużą choinkę, ale z powodu wyjazdu zrezygnowaliśmy z tego pomysłu i ponownie mamy małą i sztuczną choineczkę.
Tegoroczne dekoracje są srebrno- fioletowo- niebieskie.
Oprocz fioletowych bombek to wszystkie ozdoby robiłyśmy same.
W końcu mam pistolet na klej, więc mogłam zrobić aniołki z makaronu. Oprócz tego są gwiazdki z masy solnej oraz wycięte z grubej tektury i pomalowane farbą w spreyu, oraz ozdobione brokatem.
Mamy też bombki ze steropianu ozdobione cekinami oraz pinezkami pomalowanymi lakierem do paznokci. Trochę roboty z tymi pinezkami, ale chciałam by dziewczynki też mogły dekorować bombki. Zosia pomagała też przy mocowaniu cekinów za pomocą krótkich szpilek.


A tak prezentują się ozdoby na choince:


Oprócz choinki najważniejszym elementem naszego świątecznego wystroju jest Szopka. Szopka, którą mamy jest dla nas bardzo ważna, gdyż kupił ją tata dziewczynek w Ziemi Świętej, gdy był tam na wycieczce podczas półroczego pobytu na misjii w Syrii 6 lat temu (tata dziewczynek jest żołnierzem, mamy ogromną nadzieję, że do Afganistanu nigdy nie będzie musiał jechać..), gdy nasza Zosia była jeszcze w brzuszku.
Co roku, podczas rozstawiania szopki, opowiadamy dziewczynkom jak to tata będąc w dalekiej Syrii dostawał listownie zdjęcia ciężarnej żony, oraz zdjęcia usg malutkiej Zosi. Na majowy poród na szczęście zdążył :)
 

A tak wygladały nasze zeszłoroczne ozdoby z masy solnej:


 
 Życzymy Wam, byście pięknie przeżyli te Święta Bożego Narodzenia i byście wykorzystali te dni na wzmocnienie więzi ze swoją rodziną!!!
Życzymy również wszystkiego dobrego w Nowym Roku!!!
 
Zosia i Marysia z rodzicami Asią i Sebastianem

czwartek, 13 grudnia 2012

Świąteczna butelka detektywa

Nasza stara butelka detektywa już się dziewczynkom znudziła, więc zrobiłyśmy nową z motywami świątecznymi.
W naszej butelce znalazły się różne małe drobiazgi nawiązujące do Świąt (chociażby samą kolorystyką), oraz konfetti świąteczne na którym napisałyśmy cyferki (Mikołaje oraz choinki)i literki (śnieżynki), oraz podpisałyśmy prezenciki dla naszej czwórki.
Tak jak przy naszej poprzedniej butelce, dziewczynki maja karteczki, na ktorych wydrukowane są przedmioty ukryte w butelce, które mają odnaleźć poruszając butelką. Zosia dodatkowo ma za zadanie odnaleźć wybrane literki/ cyferki.


 
Jednak Święta Bożego Narodzenia to nie tylko Mikołaj, choinka, prezenty i bałwanki... o naszym przeżywaniu adwentu w następnym poście :)




sobota, 8 grudnia 2012

Domek oraz parę słów o masie papierowej do obklejania

Jak wykorzystać ikeowskie kartony za 2 zł? My oczywiście przechowujemy w niej rzeczy :) Ale też postanowiłyśmy zrobić z nich domek.


Na zdjęciu widać jak je mocowałyśmy, a z przykrywek zrobiłyśmy dach domku.
Całość pokryłyśmy masą papierową (przepis na końcu).
Nasze mebelki są też kartonowe + masa papierowa. I na wierzch albo farba, albo papier w danym kolorze.


Kanapę i dziecięce łóżko zrobiłyśmy ze styropianu (Zosia sama wycinała ostrym nożem odpowiednie kształty!). Na to standardowo masa papierowa. Bo sam sklejony styropian się rozchodził..
Zasłonki wycięłyśmy z filcu. Obrazki na ścianach to zalaminowane dzieła dziewczynek.


A tutaj nasz wcześniejszy domek z samego kartonu- zabawa podczas robienia była fantastyczna, jednak sam domek bardzo delikatny..

A teraz wrócę do tematu masy papierowej. Trochę przy tej technice babrania, bo jednak łatwo się klejem ochlapać, jednak po pierwsze można wykorzystać ją do wszystkiego, a po drugie jest bardzo przyjemna dla dzieci- bo jak nie przykleją papieru, tak będzie dobrze. A poza tym akurat moje dzieci bardzo lubią się bawić samym klejem i glutkami w nim ;) (Już nie wspomnę o zbawiennym wpływie tego krochmalu na wysuszone zimnem dłonie!).
Obklejać można narawdę wszystko- balony, gałezie, formy zbudowane wcześniej z folii aluminiowej, butelki etc..
Trzeba jednak uważać z suszeniem, by nasze dzieło się nie zepsuło. Ja suszę przy grzejniku i nie nakładam zbyt wielu warstw na raz. Obklejam- suszę, obklejam- suszę...

Co my robiłyśmy z masy papierowej?

Drzewko:

 


Laleczkę:


Różdżki:


Przepisy na masę papierową do obklejania- my z takiej korzystamy:

Dość rzadki kisiel z wody i mąki ziemniaczanej- my tak robimy i szczerze mówiąc to z innych przepisów nie korzystałyśmy.
W tym kiślu maczamy kawałki gazety, kartek i przyklejamy (my używamy starych kolorowanek, bądź rysunków dziewczynek- nie wszystkie lądują w segregatorze na pamiątkę). Jeżeli chcemy pomalować obklejany przedmiot, to polecam robić ostatnią warstwę z białych kartek, inaczej napisy mogą przebijać przez farbę. Można też ostatnią warstwę obkleić kartkami w danym kolorze (my tak robiłyśmy przy domku, strych i domek z zewnątrz jest obklejony, gdyż zabrakło na farby).

Jest jeszcze masa papierowa w formie plastycznej, jednak z takiej jeszcze nie korzystałyśmy, ale jak skorzystamy, to podzielimy się wrażeniami.

piątek, 30 listopada 2012

Zakładka do książki- pomysł na prezent

Dzisiaj Andrzejki, czyli imieniny Dziadka dziewczynek. Postanowiłyśmy zrobić mu niespodzienkę i wysłać mu mały upominek pocztą. Dziadek uwielbia czytać książki, a dziewczynki uwielbiają gdy On je im czyta, dlatego oprócz laurek zrobionych przez dziewczynki i gry zrobionej przez Zosię dla Babci (żeby jej nie było przykro, że nic nie dostała..) z pomocą dziewczynek zrobiłam zakładki do książki z ich podobiznami.
 


1. Wydrukowałam buźki dziewczynek, przekleiłam do kartki i dorysowałam włosy i ubranko. Narysowane dziewczynki trzymaja serduszko dla Dziadka, gdzie napisałam to, co one zechciały Dziadkowi przekazać.
 
2. Wycięłam obrazek, a następnie wycięłam drugi taki sam kształt, który ma pełnić rolę tyłu każdej dziewczynki, który również pokolorwałam pod kolor każdej z nich.
 
3. Kolejny krok to zalaminowanie obrazków. Kształty dziewczynek (przód i tył) ułożyłam głowami do siebie (starając się, by te obrazki zachowały wspólną oś) i zalaminowałam.
 
4. Gdy folia jest jeszcze ciepła należy szybko zgiąć ją, by złożyć dziewczynki w całość, starając się, by kształty się pokrywały.
 
5. Następnie należy wyciąć kształty i podkleić wyciętą folią magnetyczną- ważne, by sprawdzić wcześniej, czy dobrą stroną przyklejamy ;) i czy magnesy do siebie pasują.
 
I już magnesowa zakładka gotowa :)

 
 
Dziadek bardzo wzruszył się prezentem (laurkami oczywiście najbardziej!!), a dziewczynki wzruszyły się razem z nim- bo przecież milej dawać niż dostawać! Bardzo się ucieszyły, że sprawiły radość ukochanej osobie.
 
A tutaj Zosia zerka zza książki :) Myślę, że jeszcze milej będzie się Dziadkowi czytało razem z dziewczynkami :)
 


Pozdrawiamy serdecznie!